Podczas pobytu w Budzie Nicola nawiązał kontakty z dworem królewskim i objął funkcję kapelana dworskiego. 21 sierpnia 1493 ukończył dzieło De praedestinatione, dedykowane królewskiemu kanclerzowi Janowi Schellenbergowi. Prawdopodobnie we wrześniu 1493 Nicola został wybrany przeorem konwentu w Budzie, a już 1 października tego samego roku generał zakonu Gioacchino Torriani mianował go wikariuszem generalnym całej węgierskiej prowincji dominikańskiej. Pod koniec grudnia 1493 kapituła prowincji węgierskiej obrała go na stanowisko prowincjała. Wybór ten został zatwierdzony przez generała zakonu 24 maja 1494.
List nominacyjny z 24 maja 1494 jest ostatnią wzmiankę dokumentacyjną o nim. W marcu 1495 niejaki Piotr z konwentu koszyckiego sprawował urząd wikariusza generalnego prowincji węgierskiej, co może wskazywać, że w tym czasie Nicola już nie żył.
Nicola de Mirabili jest ostatnim znanym inkwizytorem papieskim na Węgrzech. O jego działalności inkwizytorskiej nic jednak nie wiadomo. Na urzędzie tym wspomniany jest tylko raz, 21 sierpnia 1493, w liście dedykacyjnym zamieszczonym na początku dzieła De praedestinatione.
Bibliografia Dr. Mátyás Jenő Fehér OP: I Domenicani di Cassovia e L’Italia del Quattrocento Ireneusz Wysokiński, Źródła do badań nad średniowieczną inkwizycją dominikańską na Węgrzech, w:
Kategoria:Inkwizytorzy Kategoria:Węgierscy dominikanie Kategoria:Zmarli w XV wieku