Uregulowany górny bieg to koryto proste, poza fragmentami podlegającymi renaturyzacji dzięki działalności bobrów – tam koryto jest mniej wyraźne, z tendencją do meandrowania. W pełni naturalny charakter koryto Bukowej zachowało na odcinku o długości 39 km, w środkowym i dolnym biegu. alt=Górny, uregulowany bieg Bukowej pod Paksiwą Górą. Meander odtwarzają bobry. Zdjęcie z drona.|mały|Górny, uregulowany bieg Bukowej pod Paksiwą Górą. Meander odtwarzają bobry. alt=Mapa przedstawiająca lokalizację sztucznych barier w rzekach.|mały|Sztuczne bariery dla migracji ryb w zlewni Bukowej Kamienne rampy przy ujściu Bukowej powstały na przełomie lat 70. i 80. XX wieku. Ich budowa była odpowiedzią na erozję wgłębną koryta, która spowodowana była dwoma czynnikami. Pierwszym z nich była regulacja koryta dolnej Bukowej wykonana prawdopodobnie na przełomie XIX i XX wieku, polegająca na prostowaniu koryta przez ścięcie meandrów. Koryto zostało skrócone, spadek podłużny koryta wzrósł, wzrosły więc prędkość wody i możliwość transportu materiału.