Drugim czynnikiem odpowiedzialnym za erozję wgłębną dolnej Bukowej była postępująca w XX wieku erozja wgłębna Sanu spowodowana regulacją koryta (zawężenie, skrócenie biegu), wzrostem lesistości w zlewni (a więc mniejszą dostawą materiału do rzeki) oraz budowa zapory w Solinie, która zatrzymuje od ponad pół wieku zdecydowaną większość materiału wleczonego ze zlewni górnego Sanu w Bieszczadach. Koryto dolnego Sanu, stanowiące bazę erozyjną dla dolnego odcinka Bukowej, obniżyło się w XX wieku nawet o 3 metry.
Bioróżnorodność W Bukowej stwierdzono występowanie 30 gatunków ryb i minogów, z czego 26 gatunków przy ujściu do Sanu, w większości poniżej sztucznych barier, a tylko 20 gatunków na pozostałych 85% długości rzeki. 10 gatunków ryb występuje jedynie w ostatnich 2 km (czyli 3% długości) rzeki. Odłowy ryb na pozostałych 97% długości rzeki i w dopływach Bukowej pokazują też, że w wyższej części zlewni ryb jest mniej – przy ujściu Bukowej niektóre gatunki odławiane były w setkach lub dziesiątkach osobników, w wyższej części zlewni wyłącznie pojedyncze. Nie będzie przesadą stwierdzenie, że czynnikiem mającym decydujący wpływ na rozmieszczenie populacji ryb w Bukowej i jej całym dorzeczu jest obecność 5 kamiennych ramp w ujściowym odcinku rzeki.