Od września 1939 do 29 kwietnia 1945 przebywał niemieckiej niewoli, m.in. w Oflagu VII A w Murnau. Po uwolnieniu z niewoli wyjechał do Włoch, gdzie został przyjęty do II Korpusu Polskiego i w lipcu 1945 przydzielony do Sztabu 3 Dywizji Strzelców Karpackich. Od listopada 1945 do 1947 pełnił służbę w Biurze Planowania Dowództwa II KP.
Po demobilizacji pozostał w Wielkiej Brytanii. Naczelny Wódz, gen. broni Władysław Anders mianował go generałem brygady ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1964 w korpusie generałów.
Zmarł 28 sierpnia 1968 w Wallasey, w ówczesnym hrabstwie Cheshire. Pochowany na cmentarzu w West Kirby.
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 184 Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6801 (10 maja 1922) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1932) „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”. Krzyż Walecznych (dwukrotnie, 1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 1836 z 12 lipca 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 29, poz. 1209) „za męstwo i osobistą odwagę okazane w walce z nieprzyjacielem w obronie Ojczyzny”;. Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz.