Zmarł w tym samym roku w Przemyślu, tam też został pochowany.
Kult W 1981 Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji ogłosił go świętym, nadając mu tytuł świętego mnicha wyznawcy i przydomek Charkowski. W 1993 Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego kanonizował go lokalnie, w eparchii charkowskiej, jako protoprezbitera Mikołaja Zahorowskiego. Kanonizacja ta opierała się na błędnej informacji, jakoby duchowny został w 1923 rozstrzelany w ramach prześladowań religijnych w Rosji radzieckiej.
W lipcu 2011 szczątki Serafina zostały ekshumowane z cmentarza miejskiego w Przemyślu i jako relikwie wystawione dla kultu w soborze Przemienienia Pańskiego w Lublinie. Zgodnie z decyzją Świętego Soboru PAKP, w grudniu 2017 r. relikwie świętego zostały przeniesione do cerkwi Przeniesienia Relikwii św. Mikołaja w Rzeszowie.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Nowomęczennicy rosyjscy Kategoria:Antysergianie Kategoria:Zakonnicy prawosławni