Jest to asymetryczna, dwukondygnacyjna budowla murowana, posadowiona na wysokich, sklepionych odcinkowo piwnicach. Jej rzut jest wydłużony i nieregularny. Na południowo-wschodnim narożu do bryły przylega wieża, a od północy okazały portyk. Do elewacji południowej przylega przeszklony pawilon stanowiący ogród zimowy. Horyzontalna bryła ożywiona jest za pomocą zwielokrotnionego ryzalitowania, co rozbijać ma potencjalną monotonię obiektu. Elewacje są tynkowane i boniowane w różny fakturalnie sposób na różnych kondygnacjach. Prostokątne otwory okienne mają regularny układ oraz różne obramienia, w zależności od kondygnacji.
Program architektoniczny budynku zakładał surowsze i cięższe formy w parterze oraz lżejsze w partii piętra. Dotyczy to boniowania, obramień okiennych i innych form detalu. Architekt przechodzi od porządku doryckiego w parterze, poprzez kompozytowy w piętrze, do toskańskiego w górnej części wieży. Bryłę wieńczy fryz płycinowy i profilowany gzyms (nad ryzalitami wsparty na wolutowych, akantowych konsolach).