Obiekt pozbawiony jest głównej, reprezentacyjnej fasady, co było zgodne z zamiarem architekta. Funkcje reprezentacyjne pełniły elewacje północna (krótsza, z portykiem i wejściem głównym) oraz wschodnia (dłuższa, z werandą, tarasem i widokiem na okrągły gazon i park). Główny portal północny zawierał portyk z balkonem wspartym na czterech kanelowanych filarach, pod którym zaaranżowano podjazd. Wejście podkreślała półkolista archiwolta z nadświetlem nad dwuskrzydłowymi drzwiami. Elewację tę urozmaicały dekoracje sztukatorskie z motywem dwóch postaci kobiecych (jedna z koszem róż, druga z wieńcem laurowym, kłosami zboża i liśćmi palmowymi). Symbolika wiejsko-heroiczna nawiązywała do rolniczych i wojskowych tradycji rodziny von Treskow. Po obu stronach wejścia, w półkolistych niszach ustawiono posągi kobiece, w antycznych, długich szatach. Jedna z nich (z kłosami) wyobrażała Demeter, a druga (z wiankiem różanym i krzakiem mirtu) – Afrodytę. Elewacja wschodnia z wieżą, wielokrotnie ryzalitowana jest opracowana bardzo bogato, zawierała taras, schody i częściowo przeszkloną werandę. Jest zwieńczona profilowanym gzymsem i attyką. Umieszczono tu wykonaną z blachy cynkowanej płaskorzeźbę przedstawiającą kartusz z liśćmi akantu i herbem von Treskowów trzymanym przez dwie postacie kobiece ze snopkiem i łopatą (wiosłem).