Produkowano wersje o czterech rozstawach osi: CU – 122,8″ (312 cm), CV – 128″ (325 cm), CX – 137,5″ (349 cm) i CW – 146″ (371 cm). Do napędu stosowano trzy silniki ośmiocylindrowe: CU – 4,9 l (299in³) o mocy 122 KM, CV i CX – 5,3 l (323,5in³) o mocy 130 KM, CW – 6,3 l (384,84in³) o mocy 145 KM. Cena podstawowa wynosiła 1345 dolarów, co plasowało go w amerykańskiej klasie średniej. Najdroższa wersja limuzyny Custom Imperial Airflow CW kosztowała ok. 5000 dolarów. Pokrewnym modelem tak samo stylizowanym był DeSoto Airflow, na krótszym podwoziu.
Zastosowanie W 1937 model Airflow Custom Imperial CW został oficjalnym samochodem prezydenta Filipin Manuela Quezona. Po remoncie w 1979 jest on pokazywany w Quezon City na Filipinach.
Amerykański magazyn „Popular Mechanics” z 1958 roku zaliczył samochód do 16 najważniejszych amerykańskich samochodów, oceniając jednak, że był porażką rynkową, z której wynikało, że zmiany powinny być stopniowe, a także że niezależnie jak zaawansowany, „brzydki model się nie sprzeda”.
Silniki L8 4.9l 122 KM L8 5.4l 130 KM
Zobacz też Tatra 77 Lincoln Zephyr
Przypisy
Bibliografia
Airflow Kategoria:Coupé Kategoria:Fastbacki Kategoria:Samochody luksusowe Kategoria:Samochody tylnonapędowe Kategoria:Samochody z lat 30.