Zespół architektoniczny elektrowni Central Tejo, po kolejnych zmianach i rozbudowach na przestrzeni lat, znajduje się w idealnym stanie konserwacji. Składa się nań grupa fabryk z pierwszej połowy XX wieku. Wszystkie budynki całkowicie harmonizują ze sobą, dzięki użyciu konstrukcji metalowej pokrytej cegłą na wszystkich bryłach. Mimo to, hale niskiego i wysokiego ciśnienia zbudowano w odrębnych stylach.
Działanie elektrowni Podstawa działania elektrowni cieplnej opiera się na spalaniu paliwa, w celu produkcji pary, która napędza generator prądu elektrycznego.
W Central Tejo, głównym paliwem był węgiel, transportowany drogą morską i rozładowywany na plac o tej samej nazwie, który następnie składowano w młynach, a następnie w silosach, gdzie był mieszany. Stamtąd przenoszono go na taśmy podajnikowe pod dachem budynku, skąd spadał na palenisko wewnątrz pieca. Tam ulegał spaleniu w temp. około 1200 °C. Tak pozyskane ciepło powodowało parowanie wody i wpychało parę z wewnętrznych rur pieca do prądnic turbinowych. Zużywana woda krążyła w zamkniętym obiegu i była chemicznie czysta.