W tym celu przechodziła przez proces oczyszczania i filtracji, aby zapobiec psuciu sprzętu w samej elektrowni.
Para przechodziła pod wysokim ciśnieniem przez rury (38 kg/cm²) aż do grupy generatorów, gdzie turbina zmieniała energię cieplną pary w energię mechaniczną, a alternator z kolei zmieniał energię mechaniczną, pobieraną z turbiny, w energię elektryczną, wytwarzając w ten sposób prąd elektryczny trójfazowy o napięciu 10 500 V i częstotliwości 50 Hz, który przez podstację centrali zostawał dystrybuowany do odbiorców.
Para wodna, po przejściu przez turbiny, przechodziła do kondensatorów, gdzie ponownie zostawała skroplona, aby być ponownie użyta w piecach. Gorąca para skraplała się w kontakcie z zimnymi ścianami wewnętrznymi kondensatorów, zanurzonych w wodach rzeki. W ten sposób, wody rzeki Tagu nigdy nie wchodziły w kontakt z czystą wodą, używaną jako płyn roboczy. Z kondensatora, woda była pompowana z powrotem do kotłów, zamykając w ten sposób cykl.