La métamorphose de Plodémet, Paris, Fayard, 1967. Mai 68, La Brèche (z Claude’em Lefortem i Corneliusem Castoriadisem), Paris, Fayard, 1968. La Rumeur d'Orléans, Paris, Le Seuil, 1969. Le vif du sujet, Paris, Le Seuil, 1969. Journal de Californie, Paris, Le Seuil, 1970. Le Paradigme perdu|Le Paradigme perdu: la nature humaine, Paris, Le Seuil, 1973. L'unité de l'homme (z Massimo Piattellim Palmarinim), w trzech tomach, Paris, Le Seuil, 1974. La bureaucratie (praca zbiorowa), Paris, Union générale d'éditions, 1975. La Méthode (Edgar Morin), 6 tomów, Paris, Le Seuil, 1977-2004: Pour sortir du XXe, Paris, Nathan, 1981. Science avec conscience, Paris, Fayard, 1982, Prix Halphen de l'Académie française. De la nature de l’URSS, Paris, Fayard, 1983. Sociologie, Paris, Fayard, 1984. Le Rose et le noir, Paris, Galilée, 1984. New York: la ville des villes, Paris, Galilée, 1984. Penser l'Europe, Paris, Gallimard, coll.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Edgar Morin · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.