Chrześcijańska interpretacja utworu uznaje wielopłaszczyznowość Pieśni nad pieśniami i jej istotne znaczenia w odniesieniu zarówno do treści Starego jak i do Nowego Testamentu. Szczególnie często interpretowana jest oblubieńcza miłość w relacjach: Bóg – Izrael lub Mesjasz – Izrael Chrystus – Kościół Nowego Testamentu ogólniej: Bóg (Chrystus) – ludzkość odkupiona i powołana do zjednoczenia się z Nim w miłości Chrystus (Oblubieniec) – każdy członek Kościoła (Oblubienica) Bóg – Najświętsza Maria Panna.
Interpretacja alegoryczna kolejnych pieśni Pieśń pierwsza ( i ) Izrael modlitwa o wyzwolenie (okres niewoli babilońskiej), o wprowadzenie do świątyni w Jerozolimie oraz o odnowienie przymierza z Bogiem () mimo wielu win oraz nacisków ze strony Chaldejczyków, naród Izraela nie przestał być wybranym () modlitwa o wskazanie drogi wolności i powrotu () odnowienie poczucia bliskości i miłości () Kościół chęć zjednoczenia się z Bogiem jako z Dobrem Najwyższym () tylko Mesjasz może pociągnąć i wprowadzić w „komnaty” życia () ludzkość nigdy nie utraciła swojego piękna () Mesjasz ozdobi i wynagrodzi ludzkości () transcendentne piękno Kościoła (Oblubienicy) Pieśń druga ( i ) Izrael dobra nowina o końcu niewoli () wiosna symbolem nowego życia w wolnej, odzyskanej Ziemi Obiecanej (), gdzie wciąż pasożytują obce nacje ()