Podejrzenia skupiają się na kolejnej osobie. Panna Bowers zdradza, że jej pacjentka, stara pani Van Schuyler jest kleptomanką. Też miała chrapkę na perły Linnet. Nie wiedziała jednak o dokonanej przez Tima zamianie i wkradła się w nocy do kajuty milionerki, zabierając imitację. Policja podejrzewa, że któreś z nich (Maria Van Schuyler lub Tim) mogło zostać przyłapane przez Linnet i popełniło zbrodnię, by uniknąć konsekwencji.
Lista potencjalnych morderców nie kończy się. Uwagę śledczych zwraca zachowanie młodego Fergussona, który, jako zaciekły komunista, już od początku wyprawy niechętnie odnosił się do Linnet, jak również do całej klasy bogaczy. Kolejnych rewelacji dostarcza Fanthorp - śledczy dowiadują się, że przysłano go na rejs tylko po to, by miał oko na krewnego Linnet, pana Andrew Penningtona, który, jak się okazuje, jest oszustem. Śmierć Linnet mogła być dla niego błogosławieństwem, bo miał ogromne problemy finansowe. Przyciśnięty przez policję Pennington przyznaje się nawet do pierwszego zamachu na Linnet, dokonanego w egipskiej świątyni.