Zaprzysiężony na rotę ZWZ/AK w Audley End, awansowany na stopień podporucznika ze starszeństwem od 13 marca 1943.
Skoczył ze spadochronem do okupowanej Polski w nocy 13/14 marca 1943 w sezonie operacyjnym „Intonacja”, w operacji lotniczej „Tile”, z samolotu Halifax DT-725 „J” (138 Dywizjon RAF), po starcie z lotniska RAF Tempsford, na placówkę odbiorczą „Olcha” 606 (kryptonim polski, brytyjskie oznaczenie numerowe pinpoints), ok. 9 km od Kielc. Razem z nim skoczyli: por. Oskar Farenholc ps. Sum, por. Janusz Prądzyński ps. Trzy, ppor. Jan Rostworowski ps. Mat.
Po skoku aklimatyzacja do realiów okupacyjnych, następnie przydzielony jako oficer wywiadu ofensywnego do Referatu Centralnego i Kolejowego Oddziału II (wywiad) KG Armii Krajowej. Od czerwca 1943 jako zastępca kierownika ekspozytury „E23" w Lublinie.
15 lutego 1944 aresztowany przez Gestapo pod fałszywą tożsamością, w konspiracyjnym mieszkaniu w Lublinie przy ul. Żmigród. Osadzony oraz torturowany „Pod zegarem” oraz na Zamku Lubelskim. Nie załamał się, przekazał informacje ze śledztwa, ostrzegł zagrożonych aresztowaniem. Po ok. trzech miesiącach, dzięki wsparciu KG AK 27 maja 1944 wykupiony z aresztu przez narzeczoną (późniejszą żonę) Izabelę Kowalewską.