Leczony z obrażeń po śledztwie (chodził o lasce) pod Lublinem, od czerwca w Piasecznie.

W Powstaniu Warszawskim wskutek obrażeń nie mógł uczestniczyć w walkach. Współpracował wywiadowczo z oddziałami Pułku „Baszta”, por. Bolesława Ostrowskiego ps. Lanca oraz por. Mariana Ślifierza ps. Wirski. Wspólnie z żoną gromadzili leki dla powstańców. W październiku 1944 wraz z żoną wyjechał do Krakowa, następnie zamieszkał w Piotrkowie Trybunalskim. 24 sierpnia 1948 Naczelny Wódz odznaczył Go Orderem Virtuti Militari – „za wyróżniające się męstwo w akcjach bojowych podczas konspiracji i walk Powstania Warszawskiego”.

Po wojnie W kwietniu 1945 powrócił z żoną do Bydgoszczy, zamieszkali w mieszkaniu jego rodziców. Powrócił do Piaseczna, następnie wyjechał do Łodzi, podjął pracę w Szkole Samochodowej. Odnowił kontakty konspiracyjne, zaangażował się w działania Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj, m.in. zorganizował 12 osobowy oddział dyspozycyjny DSZ. Od maja 1945 oddział w dyspozycji Okręgu Pomorskiego DSZ, we wrześniu 1945 rozwiązany. 15 września 1945 ujawnił się jako były żołnierz AK w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Bydgoszczy.