Talonid, inna grupa guzków, tworzy tylną część zęba. Ma większą szerokość niż długość. Zawiera dobrze rozwinięty guzek zwany hipokonidem, leżący na zewnętrznej stronie. Po wewnętrznej znajduje się zagłębienie w talonidzie, leżące pośrodku. Cristid obliqua łączy się z hipokonidem. Mniejszy hipokonulid leży wzdłuż wewnętrznej strony zęba. Hipokonid i hipokonulid łączą się z zaostrzoną krawędzią. Nasuwają na myśl występowanie guzka metakona na trzonowcu górnym. Dalej wzdłuż wewnętrznego boku grzebień zwany entocristid okala talonid; na pierwszym zębie trzonowym jest zgrubiały, na drugim natomiast zawiera dwa małe guzki, ale brakuje mu wydatnego entokonidu. Entocristid rozciąga się na językowej części.
Fasetki zębowe to obszary zęba wykazujące dowody kontaktu z zębem przeciwległej szczęki, gdy zęby szczęki i żuchwy zwierają się ze sobąLuo et al., 2002, s. 22, 29. Flynn i współpracownicy zidentyfikowali dwie takie struktury na przednim i tylnym brzegu talonidu. Twierdzą oni, że struktury te wskazują na obecność innego guzka na zewnętrznej powierzchni zęba, w tym wypadku górnego trzonowca, zwanego protoconeFlynn et al., 1999, s. 59.