W publikacji z 2005 opisującej rodzaj – spokrewnionego z tu opisywanym – prymitywnego ssaka z Argentyny o nazwie Asfaltomylos Thomas Martin i Oliver Rauhut dyskutowali obecność tychże fasetek zębowych w obrębie talonidu u Ambondro, zidentyfikowali je natomiast na guzkach i grzebieniach otaczających basin. Uczeni zasugerowali, że w talonidach australosfenidów pojawiały się głównie na obrzeżach, nie w samym zagłębieniu talonidu, a australosfenidy nie miały funkcjonalnych protoconeMartin & Rauhut, 2005, s. 422–423.
Interpretacje Alternatywne spojrzenia na pozycję filogenetyczną rodzaju Ambondro. Na górze kladogram autorstwa Rougier et al. (2007, ryc. 9): australosfenidy, w tym stekowce i Ambondro, stanowią grupę odrębną od boreosfenidów. Na dole kladogram stworzony przez Bottom, Woodburne et al. (2003, ryc. 3): australosfenidy zawierające Ambondro, ale nie obejmujące stekowców, są blisko spokrewnione z łożyskowcami. Dla przejrzystości wiele taksonów w obu drzewach pominięto.
W swej publikacji Flynn i współpracownicy opisali Ambondro jako najstarszego ssaka o siekaczach trybosfenicznych.