Charakterystyka utworu thumb|Śmierć Atali. Obraz Rodolpha Amoeda. 1883 Egzotyczne tło Chateaubriand po części zawdzięczał własnym doświadczeniom, po części tradycji literackiej. Wcześniejszy o pokolenie Bernardin de Saint-Pierre wprowadził do literatury francuskiej Pawłem i Wirginią podzwrotnikowy krajobraz, i pisarz poszedł tą drogą. Sielankowi Indianie Chateaubrianda (co jeszcze wyraźniej widać w Naczezach) nie są szczególnie podobni do tych, których pisarz spotkał nad brzegami Missisipi, wywodzą się w prostej linii z mitu "szlachetnego dzikusa". Kulturowy topos zatriumfował nad bystrym skądinąd obserwatorem. Perypetie bohaterów zaczerpnięte zostały z sentymentalnych romansów współczesnych autorowi. Jednocześnie Atala przynosi szereg znaczących zmian: nie tylko fascynację amerykańskim kontynentem i Indianami, którzy poczynając od Jamesa Fenimore’a Coopera zostali sportretowani w dziesiątkach powieści i filmów, ale i głęboką fascynację współczesnej cywilizacji kulturą pierwotną.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Atala (opowiadanie) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.