Obok Antoniego, po lewej stronie, leży świnia, kolejny atrybut pustelnika. Według legendy miał on przywrócić wzrok zwierzęciu. Świnia Boscha ma przypięty do ucha kolejny dzwonek. Tym razem ma to nawiązanie do średniowiecznej tradycji, kiedy to antonici opiekowali się chorymi, a w zamian za to mieli prawo w okolicach klasztoru wypasać swoje świnie. Zwierzęcia te były oznaczane dzwoneczkami.
Na postaci pustelnika i jego zwierzęcia domowego kończył się realny świat namalowany przez Boscha. Pozostałe szczegóły odnoszą się do świata urojonego, duchowego świata świętego Antoniego. Już pierwsze zwierzę przedstawione przez artystę, znajdujące się przy głowie świni wygląda fantastycznie. Potwór trzyma w dłoniach młot i zamierza się na zwierzę. Kolejne karykaturalne postacie występują wokół postaci pustelnika. Próbują w różny sposób zwrócić na siebie uwagę, poprzez wylewanie wody czy strzelanie z łuku. Ich działania spełzają na niczym. Święty jest niewzruszony w swej modlitwie, nic nie zakłóca jego kontemplacji, przez co wygrywa walkę z szatanem. W oddali, po prawej stronie widać kolejne nadchodzące potwory, co ma sugerować, iż pokusy grzechów pojawiają się przez całe życie człowieka i należy być ciągle przygotowany na ich odpieranie.