Była wyposażona w urządzenia wentylacyjne lub klimatyzację, co dawało operatorowi optymalne warunki pracy. Zespół rozdrabniający pozwalał uzyskać minimalną długość cięcia sieczki niższą niż 5 mm co w przypadku zbioru całych roślin kukurydzy z kolbami miało dawać uszkodzenia ziarna na poziomie 95–97%. Bęben nożowy o średnicy 500 mm i szerokości 600 mm był wyposażony w 8 podwójnych noży tnących. Zapewniały one długość sieczki w trzech zakresach: 5, 15 i 50 mm. Wbudowana ostrzałka umożliwiała ostrzenie noży bez ich demontażu np. podczas przejazdu z pola na pole podczas jałowego biegu bębna sieczkarni. Pocięta masa trafiała na przyczepę jadącą obok lub za sieczkarnią, za pośrednictwem kanału wyrzutowego. Za odpowiednio wysokie skondensowanie strumienia sieczki odpowiadał zamontowany w kanale wyrzutowym rzutnik. Kanał wyrzutowy zarówno w płaszczyźnie pionowej, jak i poziomej był regulowany hydraulicznie, również położenie zespołów roboczych w płaszczyźnie pionowej odbywało się hydraulicznie. Napięcie instalacji elektrycznej to 24 V. Sieczkarnia miała dwuosiowe podwozie z tylną osią skrętną. Wymiary ogumienia: przód 23,1x26, tył 11,5x15.