Andrzej Gałkowski (ur. 1 października 1926 w Gnieźnie, zm. 3 marca 2009 w Poznaniu) – architekt, urbanista i nauczyciel akademicki.
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej w 1952 roku. Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich O. Poznań i Wielkopolskiej Okręgowej Izby Architektów RP. Wieloletni pracownik Politechniki Poznańskiej. Prorektor do spraw rozwoju uczelni (1991-93), dyrektor Instytutu Architektury i Planowania Przestrzennego (1984-91), pełnomocnik rektora Politechniki Poznańskiej do spraw osób niepełnosprawnych. Autor m.in. głównego sanatorium uzdrowiska w Ciechocinku (z Marianem Kycler i Jerzym Otomańskim), sanatorium "Ruch" w Ciechocinku.
Pochowany na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu.
Życiorys Urodził się w Gnieźnie, ale na początku okupacji zamieszkał z rodzicami w Poznaniu, gdzie pracował jako laborant w fabryce "Stomil". Po aresztowaniu ojca przez Gestapo w 1941 i wysiedleniu z mieszkania, razem z matką przeprowadził się do rodziny mieszkającej we Wrześni. Pracował jako goniec w biurze handlowym i jednocześnie kontynuował naukę na tajnych kompletach. W 1946 zdał egzamin dojrzałości w Liceum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Potem rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej.