W 1956 rozpoczął twórczość, związaną głównie z realizacją obiektów uzdrowiskowych. Zapoczątkował ją projektem Sanatorium Wojskowego w Ciechocinku (1956-1961, w zespole z Jerzym Wciórko i Jerzym Otomańskim). Potem wykonał projekt Domu Zdrojowego (sanatorium nr 1) P.P.U. Ciechocinek z zakładem balneoterapeutycznym (1957-1963, z Marianem Kyclerem i Jerzym Otomańskim), Stacja Krwiodawstwa w Warszawie (1959-1962), Zakłady Teoretyczne Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi (1960-1964, z A. Weissem), Zakład Leczniczo-Wypoczynowy „Ruch” w Ciechocinku (1960-1963), Sanatorium Związku Zawodowego Pracowników Państwowych (1961-1964, z Jerzym Wciórko).
W 1962 ukończył studia doktoranckie na Politechnice Gdańskiej pracą pl. "Sanatoria z urządzeniami dla balneoterapii w uzdrowiskach" opracowaną pod kierunkiem prof. Stefana Porębowicza. Pod koniec 1963 rozpoczął pracę w Politechnice Poznańskiej, na stanowisku adiunkta w Katedrze Budownictwa Wiejskiego na Wydziale Budownictwa Lądowego. W 1974 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych dzięki rozprawie habilitacyjnej "Urządzenia ochrony zdrowia i opieki społecznej w osadnictwie wiejskim – problematyka lokalizacji, funkcji i formy przestrzennej".