Do obsługi trzech linii posiadano 7 wagonów silnikowych i 4 wagony doczepne. Początkowo w mieście nie było wyznaczonych żadnych przystanków pośrednich. Jeszcze w tym samym roku utworzono 23 przystanki stałe. 14 lipca 1903 przeniesiono torowisko linii nr 1 z Mönchstraße na Ossenreyerstraße oraz linii nr 3 na Ossenreyerstraße, dzięki temu zlikwidowano torowiska na Mönchstraße i Mühlenstraße. Następnie wprowadzono nowy układ linii: 1: Hauptbahnhof – Neuer Markt – Heilgeiststraße Frankendamm – Hafenbahnhof / Frankenfriedhof 2: Heilgeiststraße – Ossenreyerstraße – Knieperdamm – Große Parower Straße W pierwszej połowie 1904 planowano przenieść końcowy fragment linii nr 1 w pobliżu dworca kolejowego. 17 listopada 1904 na linii do Knieperdamm zwiększono kursowanie tramwajów do taktu 10-minutowego. 29 maja 1905 otwarto nową końcówkę przy dworcu kolejowym. Od 27 lutego 1908 wprowadzono na próbę na linii nr 1 do dworca kolejowego także kursy nocne. Opłata za przejazd nocnym tramwajem wynosiła 20 fenigów. W 1908 planowano wybudować linię do Rostocker/Richtenberger Chaussee. Linii tej jednak nie zbudowano, ponieważ kolej nie zgadzała się na skrzyżowanie torów tramwajowych i kolejowych w jednym poziomie.