Ustawa została ostatecznie przyjęta 26 sierpnia 1977 roku..
Wyjaśniając swój projekt ustawy, Partia Quebecka (PQ) podkreśliła wyzwania, jakie dla języka francuskiego stanowił silny wpływ języka angielskiego w całej prowincji, a zwłaszcza w Montrealu. Ugrupowanie ogólnie kładło nacisk na konieczność uczynienia języka francuskiego językiem wspólnym, aby zachować wyjątkowość kultury quebeckiej i by zapobiec jej asymilacji. Perswazyjna narracja dosięgnęła większości francuskojęzycznych gazet, które popierały stanowisko Partii Quebeckiej. Tymczasem gazeta Le Devoir sprzeciwiła się projektowi ustawy zaproponowanemu przez PQ, ponieważ uważała, że w ten sposób prawa anglojęzycznej społeczności były ograniczane, a przepisy dotyczące oznakowania oceniała jako sprzeczne z wolnością słowa. Ostatecznie ustawa została przyjęta przez rząd René Lévesque'a 26 sierpnia 1977 roku, przy poparciu 80,6% frankofonów. Nie spotkała się jednak z jednogłośną aprobatą w środowisku przedsiębiorców i polityków, wśród których wymienia się w szczególności ówczesnego premiera Kanady, Pierre'a Elliotta Trudeau, który stwierdził, że PQ dąży do „stworzenia społeczeństwa etnicznego, monolitycznego i zdominowanego przez jeden język”. Opozycja liberalna i federalistyczna głosowała przeciwko przyjęciu ustawyBilodeau, P.-L. (2016).