W dodatku wyruszyła ona z pozycji wyjściowych na Wołyniu skąd jej bazy zaopatrzeniowe dzieliła od polskiej stolicy odległość jedynie 300 kilometrów (szlaki zaopatrzeniowe 2 GAPanc. nie wiodły przy tym przez zrujnowaną Białoruś, lecz przez stosunkowo mniej zniszczoną południowo-wschodnią Polskę). W dokumentach 1 Frontu Białoruskiego brak zresztą wzmianek o poważniejszych problemach zaopatrzeniowych, a sama 2 GAPanc. posiadała trzykrotnie większe zapasy amunicji oraz większe zasoby paliwa niż radziecka 69 Armia walcząca na rzekomo priorytetowym przyczółku warecko-magnuszewskim. Ponadto wiele dowodów wskazuje, że Warszawa odgrywała znacznie większą rolę w radzieckich planach wojennych, niż była to skłonna przyznać radziecka propaganda i historiografia. Świadczyć może o tym m.in. ogrom sił zgromadzonych przez Armię Czerwoną na kierunku warszawskim. W drugiej połowie lipca 2 GAPanc. została także wzmocniona o 1 pułk pontonowy do przeprawy ciężkich czołgów oraz 6 górską brygadę inżynieryjno-saperską, co może wskazywać na istnienie planów forsowania Wisły na szeroką skalę.