mały|Maria Magdalena z flakonikiem wonności, razem z Joanną i Marią, matką Jakuba, przy pustym grobie Jezusa. Dwaj mężczyźni w lśniących szatach z Ewangelii Łukasza są tu przedstawieni jako aniołowie. Niewiasty usłyszały od jednego z nich: „Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma go tutaj, zmartwychwstał!”. Wieść tę zaniosły apostołom. Stąd określenie Marii Magdaleny «apostołka Apostołów» (por. Łk 24,1-11). Ikona ruska, Wołogda, XIV/XV w. Maria Magdalena (), także Maria z Magdali – według Ewangelii żyjąca w I wieku kobieta pochodząca z wioski Magdala (Magdallah lub Migdal), obecnie Migdal. Należała do kręgu uczniów Jezusa Chrystusa, przyłączyła się do niego po tym, gdy wypędził z niej siedem złych duchów.
We wschodniej tradycji chrześcijaństwa przedstawiana jest jako niosąca olejki do grobu Chrystusa i świadek jego zmartwychwstania i jest szanowana jako „równa apostołom” (ἰσαπόστολος). W tradycji łacińskiej przez wieki łączono ją z kobietą cudzołożną z Ewangelii św. Łukasza. Ukazywano ją wiernym, zwłaszcza kobietom, jako wzór nawróconej grzesznicy.