Maria Magdalena w Nowym Testamencie Maria Magdalena jest dwunastokrotnie wspominana w Nowym Testamencie, przez wszystkich czterech ewangelistów. Święty Łukasz wymienił ją jako pierwszą wśród kobiet, uwolnionych przez Jezusa „od złych duchów i od chorób”, które towarzyszyły mu w jego publicznej działalności, obok Joanny i Zuzanny (Łk 8,1-3). Informację o niej uszczegółowił podając, że „opuściło /ją/ siedem złych duchów” (Łk 8,2; por. Mk 16,9; 15,40-41)To, o czym Łukasz mówi w toku działalności Jezusa, Marek wspomina dopiero kiedy opowiada o ukrzyżowaniu Jezusa i jej obecności na Golgocie, a o fakcie uwolnienia wspomniał dopiero przy opowiadaniu o ukazywaniu się Chrystusa zmartwychwstałego. Ewangelista podkreślił, że Jezus ukazał się Marii Magdalenie jako pierwszej, i że z niej „przedtem wyrzucił siedem złych duchów”, Mk 16,9.. W pozostałych Ewangeliach synoptycznych, Mateusza i Marka, oraz u św. Jana, Maria z Magdali pojawia się dopiero na końcu, ze względu na jej znaczenie w misterium paschalnym śmierci i zmartwychwstania Jezusa, które dokonało się w Jerozolimie w Judei. Jej postać jest częścią Ewangelii o ukrzyżowaniu Jezusa (Mk 15,40; Mt 27,55n; J 19,25). Wszyscy czterej też zgodnie piszą o niej jako o tej, która pierwsza przybyła do grobu Jezusa (Mk 16,1; Mt 28,1; Łk 24,10;