Rejon ordyński (ros Ордынский район) – rejon będący jednostką podziału administracyjnego rosyjskiego obwodu nowosybirskiego.

Historia Pierwsze wzmianki o wsi Ordynskoje i o napływie rosyjskojęzycznej ludności na ziemie dzisiejszego rejonu ordyńskiego pochodzą z 1721 roku. Od końca XVIII wieku i przez cały wiek XIX na te tereny napływają osadnicy z centralnych i zachodnich guberni Imperium Rosyjskiego. Administracyjnie ziemie te podlegały pod zarząd guberni tomskiej, a na przełomie XIX i XX wieku wieś Ordynskoje i otaczające ją ziemie uchodziły za najbogatsze w całej guberni. Ludność zajmowała się głównie rolnictwem i hodowlą zwierząt. Wytwarzano tu także wozy oraz inne pojazdy i wagony, a także zajmowano się kowalstwem. W 1917 roku centrum tych ziem liczyło 5 tysięcy mieszkańców, a zabudowa składała się głównie z jednopiętrowych drewnianych domów. W 1918 roku powstał pierwszy szpital w regionie. W okresie rosyjskiej wojny domowej ziemie te zajmują początkowa wojska wierne rządowi, na którego czele stał admirał Aleksandr Kołczak, a następnie przechodzą w ręce bolszewików. Władza sowiecka oficjalnie ustanawia rejon ordyński 25 maja 1925 roku. Jego granice będą w kolejnych dziesięcioleciach, w następstwie następujących reform sowieckiego podziału administracyjnego, wielokrotnie się zmieniać.