Przy tym z użyteczności gmachu korzystała społeczność miasta, przedstawiciele miejscowej Straży Pożarnej, Związku Strzeleckiego, sanockiego oddziału Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. W gmachu odbywały się uroczystości o różnym charakterze. W 2. poł. lat 30. XX wieku prezesem Domu Żołnierza Polskiego był płk Kazimierz Tumidajski, dowódca 3 batalionu w 2 Pułku Strzelców PodhalańskichEdward Zając, Szkice z dziejów Sanoka. Część druga, Sanok 2000, s. 103.. W 1926 Towarzystwo Domu Żołnierza otrzymało koncesję na prowadzenie kinoteatru. W latach 30. na frontowej ścianie Domu umieszczona była odznaka 2 pułku Strzelców Podhalańskich. W sali Domu Żołnierza odbywały się przedstawienia, w tym teatralne i pokazy cyrkowe. Po śmierci dowódcy 2 PSP ppłk. Karola Lenczowskiego w lipcu 1936 w Domu Żołnierza były zostały wystawione jego zwłoki. W okresie II RP budynek mieścił się pod numerem 14.
Podczas II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej budynek pod przemianowanym adresem Hindenburg Strasse działał Stadtkino (kino miejskie), w którym projektowano kulturfilmy oraz odbywały się uroczystości (m.in. 18 kwietnia 1944 obchodzono 55. urodziny Adolfa Hitlera)Andrzej Romaniak, Sanok. Fotografie archiwalne – Tom II. Wydarzenia, uroczystości, imprezy, Sanok 2011, s. 202..