W praktyce gazy należące do tej grupy redukują zawartość tlenu w atmosferze do poziomu około 12%, gdyż przyjmuje się, że do podtrzymania procesu spalania zawartość tlenu w powietrzu nie może być niższa niż 15% (jednak dokładna wartość zależy tylko i wyłącznie od materiału palącego się). W tej grupie znajdują się: IG-100 (azot), IG-01 (argon) i ich mieszaniny – IG-541 (zawierająca 52% azotu, 40% argonu i 8% dwutlenku węgla) oraz IG-55 (zawierający 50% azotu i 50% argonu). Dodanie kilku procent dwutlenku węgla do IG-541 stymuluje proces oddychania organizmów w środowisku o obniżonej zawartości tlenu). Gazy obojętne przechowywane są w butlach pod wysokim ciśnieniem rzędu 150-300 barów (15-30 MPa), pozostając przy tym w stanie gazowym. Fakt ten w połączeniu z wysokimi stężeniami projektowymi sprawia, że bateria butli wchodząca w skład SUG zajmuje o wiele więcej miejsca niż w przypadku chlorowcopochodnych węglowodorów. Wszystkie gazy obojętne są całkowicie pochodzenia naturalnego (są naturalnymi składnikami atmosfery ziemskiej), a co za tym idzie – cechuje je brak ujemnego wpływu na środowisko.
Bibliografia
Kategoria:Środki i sprzęt gaśniczy