1960) i Edwarda (ur. 1964); niektórzy biografowie rodziny królewskiej (np. Sarah Bradford, Kitty Kelley i John Parker) utrzymują, że ojcem drugiego syna Elżbiety II jest jej bliski przyjaciel, Lord Porchester (Henryk Grzegorz Reginald Molyneux Herbert. Królowa na spotkaniu Tajnej Rady w 1960 zaproponowała, by jej dzieci nosiły nazwisko Mountbatten-Windsor, ale tylko wtedy, gdy nie będą bezpośrednio w linii sukcesji do tronu.
Królowa Elżbieta II po wstąpieniu na tron ogłosiła, że Filip ma „miejsce, prymat i pierwszeństwo” obok niej „w każdej sytuacji i przy każdym wystąpieniu, chyba że inaczej mówi ustawa”, dzięki czemu Filip zyskał pierwszeństwo nad swoim starszym synem, z wyjątkiem oficjalnych wizyt w brytyjskim parlamencie. Na mocy Aktu Regencyjnego został w 1953 mianowany regentem na wypadek śmierci Elżbiety II.
Obowiązki mały|Filip w Brisbane (1954) Pomagał królowej w pełnieniu obowiązków na dworze królewskim jako suwerenny towarzysz w ceremoniach, takich jak Inauguracje Obrad Parlamentu w krajach Wspólnoty, obiady państwowe i wizyty zagraniczne. W latach 1952–2017 uczestniczył samodzielnie w 22 219 oficjalnych wydarzeniach i wygłosił 5493 przemówienia.