Powołana przez tego biskupa komisja diecezjalna, pracująca w latach 1984–1986, opowiedziała się zdecydowaną większością głosów za non constat de supernaturalitate (nie stwierdza się nadprzyrodzoności). Przy czym, po pierwsze, wyniki komisji zostały przez Watykan odrzucone – Kongregacja Nauki Wiary rozwiązała tę komisję przekazując sprawę Episkopatowi JugosławiiRupčić Ljudevit, Prawda o Medziugorju, Kraków, Królowa Pokoju, s. 54 i 71.. Po drugie, pierwotne stanowisko biskupa Žanicia było jak najbardziej przychylne MedziugoriuRupčić Ljudevit, Prawda o Medziugorju, Kraków, Królowa Pokoju, s. 71.. Krytycy zmiany stanowiska biskupa miejsca wskazują, iż uległ on naciskom komunistów, którzy chcieli ukrócić objawienia, ponieważ wywoływały masowy zryw religijny, którego się obawiali. Rada wykonawcza Organów Bezpieczeństwa Jugosławii groziła biskupowi więzieniem, postawiwszy mu wcześniej zarzut popierania MedziugoriaRupčić Ljudevit, Prawda o Medziugorju, Kraków, Królowa Pokoju, s. 62–63.. Milicjanci nocą odwiedzali siedzibę biskupaZorza Pietro, Drogie dzieci, Dziękuję, że odpowiedzieliście na moje wezwanie, tłum. M. Zielińska i Zespół, Kraków 2006, Królowa Pokoju, s.