thumb|Grób aktora i reżysera Ludwika Śliwińskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Ludwik Śliwiński (ur. 1857 w Uchrynowie pow. Sokal, zm. 19 marca 1923 w Warszawie) – aktor, reżyser, dyrektor teatru. Autor świetności operetki warszawskiej jego czasów.
Życiorys Syn Franciszka i Marii z Matjuków i prawdopodobnie ojciec Ireny Leśniewskiej. Po ukończeniu szkoły średniej ok. 1874 grywał role amantów we Lwowie. W latach 1880–82 był aktorem Teatru Krakowskiego. 10 września 1882 debiutował w WTR w roli Kazimierza (Czartoska ława), gdzie uzyskał stały angaż jako aktor i reżyser.
13 lutego 1890 został mianowany dyrektorem operetki WTR. Od 1894 nie występował już jako aktor poświęcając się całkowicie pracy kierownika, reżysera, tłumacza i adaptatora utworów dramatycznych i operetkowych. W latach 1901–1914 wyreżyserował 78 spektakli.
Nie był wybitnym aktorem. Był za to ambitnym kierownikiem teatrów. Jako reżyser Teatru Małego wymienił w nim dekoracje na nowe. Obejmując kierownictwo operetki gruntownie wyremontował jej lokal Teatr Nowy, wprowadzając m.in. oświetlenie gazowe. Ponieważ warszawska operetka mieszcząca się przy ul. Królewskiej mogła pomieścić jedynie 700 osób, do 1901 Śliwiński wybudował jej nowy gmach przy ul. Hipotecznej 8 nazywając go Teatrem Nowości.