Mieściło się tam 1300 widzów.
Skompletował świetny zespół zapewniając operetce warszawskiej niebywałe powodzenie. Do zespołu operetki należeli artyści tej miary co: Wiktoria Kawecka, Wanda Manowska, Rufin Morozowicz, Lucyna Messal, Antoni Fertner, Bolesław Mierzejewski, Józef Redo, Mieczysława Ćwiklińska, Kazimiera Niewiarowska i inni. Wzorował się na rozwiązaniach reżyserskich operetki wiedeńskiej i berlińskiej, a także paryskiej rewii. Dopiero za jego czasów chór i balet zostały wciągnięte do akcji stanowiąc tło dla solistów, co w połączeniu z efektowną inscenizacją stawiały warszawską operetkę wśród najlepszych w Europie.
Był inicjatorem wielu nowatorskich pomysłów. W 1913 wyreżyserował słynną operetkę Targ na dziewczęta, w której Lucyna Messal i Józef Redo zatańczyli pierwsze w Polsce tango. Reżyserował z rozmachem i fantazją. Wykorzystywał najnowocześniejsze sposoby inscenizacji oraz reżyserii. W okresie swych największych sukcesów nazywany był „carem operetki”.
17 lipca 1921 dał ostatnie przedstawienie operetki pozostającej pod jego kierownictwem przez trzydzieści lat.
Zmarł 19 marca 1923 na serce w drodze z teatru do domu.
Ludwik Śliwiński spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw.