Po aresztowaniu obojga Landmesserów ich dzieci początkowo trafiły do miejskiego sierocińca. Następnie je rozdzielono; Ingrid pozwolono zamieszkać z babcią, zaś Irene pozostała w domu dziecka, a w 1951 r. trafiła do rodziny zastępczej. Po śmierci babci w 1953 r. Ingrid również trafiła do rodziców zastępczych. W dorosłym życiu Ingrid została sprzedawczynią, natomiast Irene najpierw księgarką, a potem nauczycielką.
19 stycznia 1941 Augusta Landmessera zwolniono z więzienia. Odtąd pracował jako brygadzista w oddziale przedsiębiorstwa transportowego Püst w Warnemünde. W lutym 1944 r. wcielono go do jednostki karnej, 999 Dywizji Piechoty. Podczas walk o miasto Ston na półwyspie Pelješac (wówczas w NPCh, obecnie w Chorwacji) został uznany za zaginionego w akcji 17 października 1944 i prawdopodobnie zginął.
W 1949 r. Sąd Rejonowy w Rostocku uznał go za zmarłego z datą śmierci 1 sierpnia 1949. Latem 1951 r. senat Hamburga uznał małżeństwo Augusta Landmessera i Irmy Eckler. Jesienią 1951 r. Ingrid i Irene otrzymały nazwisko ojca, jednak Irene nadal nazywała siebie Eckler.