“polityki bałtyckiej” Jana III, ukazanej na tle ówczesnej polityki międzynarodowej.

W czerwcu 1938 habilitował się na podstawie rozprawy zatytułowanej Jan III Sobieski i sprawa Ukrainy w latach 1674–1675. Równocześnie zaczął wykładać historię powszechną i nowożytną w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego (do czerwca 1939).

Od października 1936 Wolińskiego zatrudniono jako nauczyciela akademickiego w prywatnej Szkole Nauk Politycznych przy wileńskim Instytucie Naukowo-Badawczym Europy Wschodniej. W latach 1936–1939 prowadził tutaj cykl wykładów pod tytułem “Sprawa ukraińska jako problem międzynarodowy”, przejmując zajęcia dydaktyczne po zmarłym polityku i profesorze Leonie Wasilewskim. Wileńskie wykłady docenta Janusza Wolińskiego, dotyczyły nie tylko aspektów historycznych, ale przede wszystkim aktualnej sytuacji politycznej, ekonomicznej i wyznaniowej społeczności ukraińskiej, dodatkowo ukazanych na szerokim tle ówczesnej sytuacji europejskiej.