Z opinią tą polemizował Antoni Przygoński, który powołując się na zachowane dokumenty Grupy „Północ” uważał, że decyzja o przebiciu zapadła już w nocy z 26 na 27 sierpnia. Patrz: Antoni Przygoński, Powstanie warszawskie w sierpniu 1944 r. t. II, PWN, Warszawa 1980, s. 421..
Siły i plany thumb|200px|Pułkownik Karol Ziemski „Wachnowski” Szczegółowy plan natarcia został opracowany przez szefa sztabu Grupy „Północ”, podpułkownika Jana Lamersa „Floriana”. Przebicie miało nastąpić w nocy z 30 na 31 sierpnia 1944. Przewidywano, że polskie natarcie rozpocznie się punktualnie o godzinie 23:00 – jednoczesnym uderzeniem od strony Starego Miasta i Śródmieścia. W tym samym czasie planowano także wysadzić desant kanałowy na niemieckich tyłach w rejonie pl. Bankowego. Umówionym znakiem, sygnalizującym rozpoczęcie natarcia, miało być wystrzelenie zielonej rakiety przed oddziały staromiejskie. Taki sam odzew miał nastąpić od strony Śródmieścia.