Pod koniec września brał udział w konferencji kozackiej, na której utworzono Związek Południowo-Wschodni. Następnie został przedstawicielem stanicy Olginskaja w Kubańskiej Radzie Krajowej. W listopadzie-grudniu z ramienia Związku Południowo-Wschodniego wysłano go do Kijowa. W czerwcu 1918 r. wszedł w skład delegacji Kubańskiej Rady Ustawodawczej do gen. Antona I. Denikina, głównodowodzącego wojskami Białych. Po powrocie na Kubań ponownie został delegatem na Kubańską Radę Krajową. W grudniu w składzie delegacji Kozaków kubańskich wyjechał do Paryża na konferencję pokojową. W czerwcu 1919 r. uczestniczył w zjeździe kozackim w Rostowie nad Donem. Od pocz. stycznia do pocz. marca 1920 r. brał udział jako delegat Kozaków kubańskich w Kręgu Wierchownym Donu-Kubania-Tereku, zostając członkiem komisji konstytucyjnej. Pod koniec marca tego roku skierowano go do Tyflisu, na rozmowy z władzami Gruzji, zaś w lipcu na rozmowy z Polakami i Ukraińcami. Po zawarciu przez Polskę z bolszewikami traktatu ryskiego w marcu 1921 r., pozostał na terytorium II Rzeczypospolitej. Zamieszkał w Warszawie, współpracując z misją Dońskiego Kręgu Wojskowego, przybyłą z Bułgarii w poł. 1921 r. Od pocz. sierpnia tego roku do pocz. maja 1922 r. współredagował pismo "Gołos Kazaczestwa".