W październiku tego roku wyjechał do Czechosłowacji, gdzie rozpoczął studia na wydziale inżynieryjno-budowlanym politechniki w Pradze. Jednocześnie pełnił funkcję asystenta na katedrze hydrotechniki w Ukraińskiej Akademii Gospodarczej w Podiebradach. W 1927 r. współzakładał Kozackie Centrum Narodowe. Od poł. grudnia tego roku był redaktorem jego organu prasowego "Wolnoje Kazaczestwo". Po rozpadzie Centrum wybrano go w lipcu 1935 r. atamanem marszowym Kozaków kubańskich. Po ataku wojsk niemieckich na Polskę 1 września 1939 r., przebywając we Francji, został internowany, pomimo tego, że przedstawiał się jako zwolennik państw zachodnich. Wkrótce przeniesiono go do obozu do Algieru, gdzie wyszedł na wolność na pocz. stycznia 1943 r. Po zakończeniu wojny kontynuował działalność w separatystycznym ruchu kozackim. Latem 1948 r. w Monachium ponownie wybrano atamanem wierchownym Kozaków kubańskich. Od kwietnia 1951 r. wydawał pismo "Kazak". W 1958 r. wyemigrował do USA.
Bibliografia Aleksiej I. Skryłow, G. W. Gubariew, Казачий словарь-справочник, 1966-1970
Linki zewnętrzne
Kolejna biografia Ignata A. Biłego (jęz. rosyjski)
Kategoria:Kozacy kubańscy Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Internowani we Francji w czasie II wojny światowej Kategoria:Internowani w Algierii w czasie II wojny światowej