Następnie był szefem łączności 3 Dywizji Strzelców Wielkopolskich, szefem łączności VII Brygady Jazdy i dowódcą 7 Kompanii Telegraficznej Jazdy, oficerem telegrafii w Dowództwie 7 Armii i w końcu szefa łączności 4 ArmiiZbigniew Wiśniewski, Wojska łączności w latach 1914–1921, s. 46–47, 76, 79, 107, 158, 165.. 14 października 1920 został zatwierdzony w stopniu kapitana. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Inspektoracie Armii Nr IV w Krakowie, pozostając na ewidencji 2 Baonu Zapasowego Telegraficznego. W listopadzie 1921 został przeniesiony do Obozu Wyszkolenia Wojsk Łączności na stanowisko dowódcy kompanii szkolnej, a następnie instruktora Oddziału Szkolnego.
W marcu 1923 został przeniesiony do Szefostwa Łączności Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w WarszawieDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 9 marca 1923 r., Nr 14, s. 178., a 23 maja 1923 do 3 Pułku Łączności w Grudziądzu z „odkomenderowaniem” do Szefostwa Łączności DOK I na okres czterech miesięcy z dniem 1 kwietnia 1920Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 23 maja 1923 r., Nr 31, s. 289.. Po „ukończeniu odkomenderowania” został przydzielony do Szefostwa Łączności Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu na stanowisko I oficeraDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 8 czerwca 1923 r., Nr 37, s. 384.Rocznik oficerski 1923, s.