Augustyna o kłamstwie.
Po powrocie ze studiów zagranicznych objął funkcje kierownika życia religijnego i ojca duchownego w Gimnazjum Biskupim w Lublinie. Nauczał w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Lublinie i jego Szkole Ćwiczeń. Został pracownikiem naukowym w katedrze teologii moralnej na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W Seminarium Duchownym w Lublinie wykładał teologię moralną i pedagogikę. Zajmował stanowisko prezesa Unii Apostolskiej Kapłanów. Na początku II wojny światowej aresztowany przez hitlerowców, został osadzony na zamku w Lublinie. Miał zostać rozstrzelany, ale w marcu 1940 zwolniono go z więzienia. Najpierw świadczył pomoc duszpasterską, następnie był prokuratorem lubelskiego seminarium duchownego, przeniesionego do Krężnicy Jarej, w którym również prowadził wykłady z teologii moralnej, etyki, historii filozofii, pedagogiki i dydaktyki. Po uzyskaniu habilitacji został kierownikiem katedry teologii moralnej Wydziału Teologicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Wykładał także w Instytucie Wyższej Kultury Religijnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W diecezji powierzono mu zadania cenzora książek religijnych, delegata ds. wychowania i nauki, a także wizytatora zakonów i zgromadzeń zakonnych.