Studiował syryjski, arabski i zaczął asyryjski, a także podstawy językoznawstwa, język egipski, hieroglify i sztukę staro-egipską.
Wiedeńskie środowisko intelektualne dostarczyło mu także możliwości zapoznania się z egzegezą «niemiecką», rabiniczną oraz z Miszną. W czasie swoich wiedeńskich studiów zaprzyjaźnił się z przeorem klasztoru dominikanów, o. Andreasem Franzem Frühwirthem, który potem został generałem zakonu. Okazało się to później opatrznościowe – w okresie, gdy jego podejście naukowe do biblistyki spotkało się z podejrzliwością tradycyjonalistycznie nastawionych teologów i władz kościelnych.
Szkoła biblijna w Jerozolimie W lutym 1889 r. prowincjał w Tuluzie zdecydował o wysłaniu ojca Lagrange’a do dominikańskiego konwentu św. Szczepana w Jerozolimie, w celu założenia szkoły biblijnej.
Lagrange przybył do Jerozolimy w 1890 r. Pierwszy kontakt z Ziemią świętą ogromnie go poruszył:
Inauguracja działalności 'École pratique d’études bibliques (Szkoły praktycznej studiów biblijnych) miała miejsce 15 listopada 1890 r. Ojciec Lagrange wkrótce potem, w 1892 r., utworzył czasopismo Revue biblique. W 1897 r. zainicjował kongres we Fryburgu, w 1900 r. zapoczątkował serię wydawniczą Études bibliques, a w 1902 r. konferencje w Tuluzie.