Pierwszy lot nowego samolotu odbył się w grudniu 1929.
Opis konstrukcji Łódź latająca Hall XPH-1 była dwusilnikowym, dwupłatowym samolotem o konstrukcji metalowej ze skrzydłami krytymi płótnem. Była to pierwsza łódź latająca zbudowana dla USN z półskorupową konstrukcją kadłuba. W pierwszej, prototypowej wersji napęd samolotu zapewniały dwa silniki Wright Cyclone GR-1750D o mocy 537 KM każdy z trzypłatowymi, metalowymi śmigłami o zmiennym skoku. XPH-1 miał takie same skrzydła jak jego poprzednik PN-11 ale ze zmienionym układem zastrzałów (rozpórek), zmieniono nieco konstrukcję i kształt kadłuba, powiększono statecznik pionowy i ster.
Załogę stanowiło sześć osób w tym dwóch pilotów w otwartym kokpicie oraz dwóch strzelców, także w otwartych kokpitach, obsługujących pojedyncze (według inne źródła - podwójne) karabiny maszynowe typu Lewis - jedno stanowisko strzeleckie znajdowało się na dziobie samolotu, drugie za skrzydłami.
Historia XPH-1 thumb|left|XPH-1 w locie, w tym modelu kabina pilotów była jeszcze otwarta Pierwszy lot XPH-1 (numer seryjny USN - BuA-8004) odbył się w grudniu 1929, za jego sterami zasiadał William H. McAvoy.