Propagował przejętą z pism Chamberlaina rasowo-heroiczną, akcentującą męskość wizję Jezusa jako aryjskiego wojownika przeciwko Antychrystowi materialistycznego, judeomarksistowskiego bolszewizmu i uznawał w Jezusie pośrednika między człowiekiem a Bogiem. W Micie XX wieku twierdził, że Ewangelia Marka zawiera prawdziwe sedno nauki chrześcijańskiej o dziecku Bożym w odróżnieniu od tekstów Mateusza i Pawła uwikłanych w żydowską koncepcję Mesjasza i sługi Bożego, przedkładał walkę ze złem ponad nadstawianie drugiego policzka i podporządkowywał miłość bliźniego interesom narodu. Sprzeciwiał się naukowej racjonalności, uważając ją za wytwór „antyrasowego” systemu wartości liberalnej burżuazji i głosił, że nauka nie jest w stanie pokonać „prawdziwej religii”.
Grabież dzieł sztuki Po wybuchu II wojny światowej Rosenberg został przywrócony do łask i w 1940 stanął na czele tzw. Hohe Schule (było to Narodowosocjalistyczne Centrum Badań Ideologicznych i Oświatowych). Utworzył następnie „Specjalny Sztab Operacyjny do spraw Muzyki” (tzw. Sonderstab Musik), który zajmował się zbieraniem najwyższej jakości instrumentów i partytur na użytek uniwersytetu. Uczelnia miała zostać zbudowana w Linzu w Austrii. W praktyce polegało to na grabieży własności obywateli krajów okupowanych przez Niemcy.