Mikkjel Fønhus (ur. 14 marca 1894 w Sør-Aural, Oppland – zm. 28 października 1973, tamże) – norweski pisarz, dziennikarz i podróżnik.

Życie prywatne i zawodowe Urodził się w rodzinie kupieckiej jako Mikkel Arnesen Fønhus (pisownię imienia zmienił podczas studiów). Szkołę średnią ukończył w Oslo. Na tamtejszym uniwersytecie studiował prawo, ale swoją przyszłość związał z pracą reportera i związanymi z nią podróżami oraz pisarstwem. Odwiedził wiele zakątków świata od Afryki i Ameryki Północnej po subarktyczne regiony ojczystego kraju (Nord-Norge, archipelag Svalbard). Przyroda, krajobrazy i wydarzenia zapamiętane z tych podróży wielokrotnie pojawiają się na kartach książek pisarza.

Był dwukrotnie żonaty, od 1926 z Helgą Karlsgot, z którą się rozwiódł, a od 1934 z Margarethą Frøshaug.

Twórczość Mikkjel Fønhus debiutował w 1917 r. powieścią Skoggansmand (Leśny człowiek), przełomową okazała się jednak jego druga książka Der vilmarka suser wydana w 1919 r. Opublikował ponad 30 powieści oraz kilka zbiorów opowiadań, których bohaterami są dzikie zwierzęta (m.in. wilki, lisy, orły, sowy, łosie, bobry, a także egzotyczne dla większości czytelników lwy czy nosorożce).