Radosław Nowakowski (ur. w Humaniu, zm. 14 lipca 1965 w Warszawie) – polski wojskowy, oficer Marynarki Wojennej, uczestnik obrony Wybrzeża we wrześniu 1939 roku, więzień oflagów, w latach powojennych między innymi szef Sztabu Głównego Marynarki Wojennej. W cywilu oficer floty handlowej. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Radosław Nowakowski ukończył w 1927 roku Oficerską Szkołę Marynarki Wojennej. Promowany do stopnia podporucznika marynarki, w latach 1927–1928 pełnił funkcję oficera wachtowego Dywizjonu Torpedowców. W 1929 roku awansował do stopnia porucznika marynarki. W latach 1930–1931 dowodził statkiem uzbrojonym „Generał Szeptycki” w składzie Flotylli Pińskiej, 1931–1933 pełnił funkcję oficera personalnego Sztabu Dowództwa Floty. Po odbyciu stażu na statkach marynarki handlowej i awansie do stopnia kapitana, od 1 grudnia 1936 do maja następnego roku dowodził kanonierką „Generał Haller”.