Etymologia Słowo ritual pochodzi od łacińskiego ritualis, oznaczającego „to, co należy do rytuału (ritus)”. W rzymskim użyciu prawnym i religijnym ritus odnosiło się do sprawdzonego sposobu (mos) wykonywania określonych czynności, czyli „poprawnego wykonania” lub „zwyczaju”Festus, „ritus”, De verborum significatu..
Pierwotna koncepcja ritus może być powiązana z sanskrytem: słowem ṛtá, oznaczającym „widoczny porządek” w wedyzmie – rozumianym jako „prawo i regularny porządek normalnych, a więc właściwych, naturalnych i prawdziwych struktur zdarzeń kosmicznych, światowych, ludzkich i rytualnych”.
Charakterystyka Nie istnieją praktycznie żadne ograniczenia co do rodzaju działań, które mogą zostać włączone w rytuał. Obrzędy w dawnych i współczesnych społeczeństwach zwykle obejmują specjalne gesty i słowa, recytację ustalonych tekstów, wykonywanie określonej muzyki, pieśni lub tańców, procesje, czynności związane z konkretnymi przedmiotami, używanie specjalnych strojów, spożywanie określonych potraw i napojów lub zażywanie określonych używek, a także wiele innych elementów.
wskazuje, że rytuały można scharakteryzować poprzez takie cechy jak formalizm, tradycjonalizm, standaryzacja, podporządkowanie regułom, symbolizm oraz aspekt performatywny.