mały|Struktura cząsteczki CD1a CD1a (ang. cluster of differentiation 1a) – ludzkie białko, należące do rodziny glikoprotein, obecnych na powierzchni niektórych komórek. Bierze udział w procesie prezentacji antygenów, ale w odróżnieniu od białek głównego układu zgodności tkankowej (MHC), które prezentują antygeny białkowe, CD1a bierze udział w prezentacji antygenów lipidowych, glikolipidowych i lipoproteinowych pochodzenia bakteryjnego (np. M. leprae, M. tuberculosis) lub własnego limfocytom T.
Innymi nazwami CD1a są synonimy: R4, T6 oraz HTA1.
Struktura U człowieka białko CD1a jest kodowane przez gen CD1A, znajdujący się na chromosomie 1 (położenie 1q22-1q23). Podobnie do pokrewnych antygenów różnicowania komórkowego CD1b i CD1c, CD1a ma zdolność do tworzenia heterodimerów z beta-2 mikroglobuliny i kompleksów o strukturze przypominającej białka głównego układu zgodności tkankowej. CD1a ma również zdolność do tworzenia kompleksów błonowych z cząsteczkami MHC klasy I.
Ekspresja CD1a jest białkiem występującym na powierzchni błony komórkowej komórek układu odpornościowego: tymocytach, komórkach dendrytycznych, limfocytach należących do subpopulacji B.