Ekspresja CD1a jest szczególnie charakterystyczna dla komórek Langerhansa i służy do ich identyfikacji metodami immunohistochemicznymi.
Funkcja biologiczna CD1a po zsyntetyzowaniu trafia do wczesnych endosomów, w których znajdują się substancje pochłonięte przez komórkę, m.in. produkty bakteryjne pobrane ze środowiska otaczającego komórkę. W endosomach CD1a łączy się z produktami o charakterze lipidów lub lipoprotein, po czym trafia na powierzchnię komórki. Także cząsteczki CD1a już znajdujące się na powierzchni komórki mogą podlegać endocytozie zależnej od klatryny i łączyć się z antygenami obecnymi w nowo powstałym endosomie. CD1a ma również zdolność do wiązania glikosfingolipidów występujących w surowicy, co umożliwia stabilizację CD1a, jednak antygeny te są łatwo zastępowane przez inne ligandy, np. bakteryjne. Głowna rola CD1a polega na prezentacji antygenów lipidowych limfocytom T, dzięki czemu mogą one rozpoznawać szerszy panel substancji produkowanych przez patogeny.
Przypisy
Kategoria:Antygeny różnicowania komórkowego Kategoria:Receptory