Priorytetowe zadanie Uczelni było więc jednoznacznie określone, ale stosunkowo trudne do realizacji, ponieważ studenci byli nadmiernie obciążeni pracą zawodową, co nie sprzyjało wysokiej frekwencji na zajęciach dydaktycznych i osiąganiu dobrych wyników w nauce.

W dniu 8 maja 1956 roku zostało zawarte porozumienie między Wieczorową Szkołą Inżynierską i Politechniką Warszawską, która zobowiązała się do zapewnienia uczelni białostockiej pomocy dydaktycznej i naukowej. Praktyka dowiodła, że porozumienie to odegrało istotną rolę w budowie pozycji Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej i przysporzyło jej autorytetu na Białostocczyźnie. Największej pomocy Wydziałowi Mechanicznemu udzielili profesorowie Politechniki Warszawskiej: Ludwik Uzarowicz i Tadeusz Puff.

Z dniem 1 października 1964 roku przekształcono Wieczorową Szkołę Inżynierską w Wyższą Szkołę Inżynierską, a Wydział Mechaniczny uzyskał prawo prowadzenia, równolegle z dotychczas realizowanymi studiami wieczorowymi, dziennych i zaocznych studiów inżynierskich oraz okresowych kursów magisterskich dla absolwentów deklarujących chęć podniesienia kwalifikacji.